Dit alles vond plaats in het begin van 1976, er waren toen ongeveer een achttal personen, die van alle capriolen uithaalde om bijvoorbeeld de hond op het voorwerp te laten blijven liggen. Want dan als hij bleef liggen op dit voorwerp dan mocht de hond van de leider, die toen het geheel probeerde te begeleiden, op de pakwerker bijten.

In het begin was er een kleine gemeente schaftwagentje, die als kantine fungeerde. En werden er iedere woensdag avond met allerlei verlengsnoeren door de bomen T.L. bakken in de bomen gehangen, om toch de honden van alles te leren, behalve het echte africhten van Politiehonden.

Zo rond de maand september kwam daar verandering in, er werd door het toenmalige bestuur een echte leider aangesteld. Een persoon die de klappen van het africhten van politiehonden kende. En zowaar bestuurlijk als ook het trainen van honden en de structuur van de vereninging, boekte grote vooruitgang. Dit resulteerde dat onze vereninging in october 1976 aansluiting kreeg bij de afdeling Gelderland en vanaf deze tijd erkend is door de K.N.P.V. afdeling Gelderland.

Geleidelijk werd het ledenbestand uitgebreid tot zo'n 17 a 18 leden, die allemaal in plaatsje in de kantine wilde hebben, (ons kleine gemeente schaftwagentje). Dat werd dus telkens zo snel mogelijk na het oefenen direct de kantine in. Zelfs de helper moest zich hier tussen nog omkleden.

Na dat we in 1978 de eerste resultaten met een aantal honden behaalde, werd er naar een andere voorziening uitgekeken, voor een betere en grotere kantine die is er toen ook gekomen.( een duitse ondehoudskeet) zie foto. Tevens werden er gleuven gegraven voor het aan leggen van vaste kabels in de grond en vaste punten voor bouwlampen. Zodat er geen verlengkabels meer gelegd hoefde te worden.

In 1991 op eerste paasdag bereikte ons na 17 jaar s'morgens om 8 uur het noodlotige bericht dat onze kantine met de benodigde atributen, certificaten, pakken, foto's e.d.met de grond was afgebrand. En vanaf die dag begon er voor "de Trouwe vriend uit Zelhem "een strijd met de Gemeente en omwonenden. Omwonenden die niet in de buurt woonde maar zo'n 5 a 6 km verder op". Een strijd die zo'n zes jaar duurde, en waar de politiehonden vereging de uiteindelijke winnaar was. Dit mede dankzij het eigenwijs volhouden van het toenmalige bestuur, dat de gemeente zelhem vele fouten had gemaakt, maar naar 2 jaar van de ene naar de andere instantie te zijn geweest tot aan de kroon in s' Gravenhagen toe staat er weer in clubgebouw waar we met z'n alle trots op kunnen zijn.

Wat beteft de sportieve aspecten van onze vereninging kan ik alleen maar zeggen dat we in de ruim 20 jaar diversen certificaten met lof hebben behaald, zowel P.H. 1, P.H. 11, Reddingshond en objecectbewakingshond.

Na alle up's en down's kan ik alleen maar constateren dat we leuke vereninging hebben, en alle faciliteiten hebben, waarbij serieus oefenen afgewisseld met de nodige gezelligheid en humor nog samen gaan. Om zulke resultaten met een aantal verschillende mensen te behalen is natuurlijk niet altijd van een lijen dakje gegaan. Maar toch mijn oprechte dank aan, in de eerste plaats onze pakwerker die al jaren samen met ons de honden op een dusdanige manier helpt, om met een gerust hart naar een keuring toe te gaan. Want een hond africhten dat kun je nu eenmaal nu niet alleen En verder natuurlijk alle leden die aan deze resultaten van een ieder hebben mee gewerkt.

Wilt u mischien meer weten over onze vereniging, informeer gerust en u zult niet teleurgestelt zijn.

Voorz. H.J. van Otterlo.